Добро пожаловать!

Колледж - это я

Алена Прамудрая

У каледжы вялікі перапынак.   Хтось спяшаецца  паабедаць, хтось набірае балы ў камп’ютэрнай гульні , а сёй-той, пазяхаючы, шукае ціхае месца - за гадзіну, аказваецца,  можна і выспацца

 

Ноутбук, канспект па міжнародным праве,  падручнік “Keep up your English” і чырванабокі яблык   нагадваюць,  хутчэй,  перадэкзаменацыйны аўрал, чым “каледжскую  сіесту”…  У аточанні менавiта гэтых рэчаў я сустракаю Лену Сазонаву на перапынку.

 

Есць людзі, якія доўга шукаюць сябе, ходзяць-блукаюць па жыццёвых сцяжынках, і, часам:  ау! ратуйце!   А ёсць такія, каму  шанцуе  адразу вызначыцца з жыццевым шляхам…  Маленькі пасёлак у Буда-Кашалеўскім раёне. Ціхія двары. Знаёмага можна сустрэць пяць раз на дзень. Дарога ад дома да школы. Урокі. Здаюцца такімі  доўгімі. А ты ўжо  ведаеш, чаго  чакаеш ад жыцця  і чаго варты. І тады здаецца, што жыццё гэтае праходзіць бокам…  Тады  і праходзіць рашэнне штось мяняць.  Беспаваротна, назаўседы!

Книга – источник знаний?

Говорят, студенты -  публика, которая читает больше всех. Я решила проверить: ЧТО  же они читают?


С этим вопросом отправилась   в читальный зал нашего колледжа. Заведующая библиотекой  Сахарчук Н.В. говорит: «К нам приходит много ребят, в основном, за учебной литературой. У нас хороший фонд учебной литературы, на сегодняшний день он составляет 19898 экземпляров».


Продавцы единственного  в городе  книжного отдела дали такой ответ: «Чаще всего молодежь спрашивает учебно-методическую, юридическую и детскую литературу. С июня по сегодняшний день мы продали  больше  18 тысяч экземпляров. Это хороший результат».


У учащихся колледжа мнения разделились, кто-то - за чтение, кто-то - категорически против.